Diyatomit filtrasyonu

1 görüntülenme

Diyatomit filtrasyonu, diyatom adı verilen mikroskobik alglerin silisli iskeletlerinden oluşan mineral kökenli bir filtre yardımcısının, destek yüzeyi üzerinde gözenekli bir kek meydana getirerek sudaki askıda parçacıkları tuttuğu katı–sıvı ayırma yöntemidir. İngilizcede diatomaceous earth filtration veya kısaca DE filtration olarak adlandırılır. Su arıtımındaki önemi, uygun kaynak sularında bulanıklık oluşturan parçacıkların ve bazı mikroorganizmaların fiziksel olarak uzaklaştırılmasına katkıda bulunmasıdır.[1][8]

İşlem genellikle destek elemanının önce diyatomitle kaplanmasıyla başlar. Filtrasyon sırasında suya eklenen yeni yardımcı, tutulan katılarla birlikte kekin yapısına katılır. Böylece arıtma ortamı yalnız başlangıçta yerleştirilen sabit bir malzeme değil, işletme boyunca büyüyen bir tabakadır. Ön kaplamanın sürekliliği, yardımcının beslenmesi ve akışın kararlılığı bu nedenle temel işletme koşullarıdır.[2]

Yöntem, bütün kirleticileri gideren bir bariyer veya yalnız bir mikron değeriyle tanımlanabilen değişmez bir elek değildir. Malzeme sınıfı, parçacık özellikleri ve kek bütünlüğü birlikte değerlendirilir. Kum ya da kartuş filtreyle karşılaştırma da yalnız boyut derecelendirmesi üzerinden değil, aynı arıtma hedefi ve doğrulanmış işletme koşulları üzerinden yapılmalıdır.[3][4][6]

Filtre ortamı ve tutma mekanizması

Diyatomit sisteminde septum, filtre kekini taşıyan gözenekli destek yüzeyidir. Bez, ağ veya benzeri bir destek, bir filtre elemanı üzerine yerleştirilir; asıl ayırıcı tabaka bunun üzerinde oluşturulur. Bu ayrım önemlidir: destek açıklığının boyutu, tamamlanmış diyatomit kekinin parçacık tutma davranışıyla aynı özellik değildir. Destek, yardımcının yüzeyde birikmesini ve mekanik olarak taşınmasını sağlarken arıtma performansı oluşan tabakanın yapısına bağlıdır.[2][4]

Ham su kekten geçerken parçacıklar özellikle yüzeydeki dar geçişlerde süzülerek tutulur. Bunun yanında ön kaplama, ince parçacıkların tabakanın içindeki dolambaçlı geçişlerde yakalanmasına da olanak verir. Dolayısıyla diyatomit filtrasyonu bir kek filtrasyonu olmakla birlikte kek içinde derinlik etkisi de gösterebilir. Bu durum onu bütün derinlik filtreleriyle özdeş yapmaz; burada ayırt edici özellik, destek üzerinde oluşturulan ve çevrim sonunda uzaklaştırılan yardımcı tabakadır.[3][11]

Kekin iki işlevi arasında denge gerekir: suya geçiş yolu sağlamak ve hedef katıları tutmak. Yardımcının geçirgenliği arttığında, belirli koşullarda daha kolay akış sağlanabilir; ancak bu özellik tek başına daha iyi arıtma anlamına gelmez. Üretici teknik belgeleri de temiz yardımcı için verilen geçirgenlikten, gerçek prosesin debisinin doğrudan çıkarılamayacağını belirtir. Ham sudan biriken katılar, başlangıçtaki gözenek yapısını değiştirir.[4]

İşletme ilerledikçe tutulan parçacıklar ve eklenen diyatomit yeni katmanlar oluşturur. Akış direncindeki değişim yalnız biriken katının miktarına değil, niteliğine de bağlıdır. Organik veya kolay sıkışabilen parçacıklar, aynı bulanıklığı oluşturan daha sert mineral parçacıklardan farklı davranabilir. Bu nedenle suyun bulanıklığı uygun bir başlangıç göstergesi olsa da tek başına filtrelenebilirliği açıklamaz.[3][8]

Ön kaplamanın diğer işlevi, ham sudaki katıların doğrudan destek yüzeyine ulaşmasını sınırlandırmaktır. Böylece desteğin hızla körlenmesi azaltılabilir. Ancak yardımcı kullanımı, başlangıçtaki katı yüküne ilave katı getirir; daha iyi akış elde etme hedefi ile daha fazla kek ve malzeme tüketimi arasında uygulamaya özgü bir denge kurulur.[11]

Ön kaplama ve filtre yardımcısı beslemesi

Ön kaplamanın oluşturulması

Ön kaplama, diyatomit bulamacının filtre boyunca dolaştırılması ve yardımcının septum üzerine biriktirilmesidir. Amaç, destek yüzeyini kesintisiz biçimde örten bir başlangıç tabakası oluşturmaktır. Kaplama suyu, düzenin tasarımına göre devridaime alınır veya ürün hattından ayrı bir hatta yönlendirilir. Bu aşama, henüz oluşmamış ya da kararsız tabakadan geçen suyun doğrudan arıtılmış su kabul edilmesini önler.[2][5]

Kaplamayı yalnız tanka eklenen toplam toz miktarıyla değerlendirmek yeterli değildir. Destek yüzeyinin temizliği, kaplamanın dağılımı ve hidrolik koşullar birlikte önem taşır. Aynı miktarda malzeme, düzensiz dağıldığında bazı alanlarda kalınlaşırken başka alanlarda yetersiz koruma bırakabilir. Tasarım açısından hedef, yalnız ortalama kalınlık değil, kullanılabilir yüzey boyunca güvenilir bir tabakadır.[3][4]

EPA’nın Mart 1991 kılavuzunda yaklaşık 1 kg/m2 ön kaplama önerisi bulunur. Bu değer, filtre alanı başına malzeme miktarını ifade eden tarihsel bir tasarım referansıdır; her su ve ekipman için doğrudan uygulanacak reçete değildir. Kaynaktaki önerinin amacı ve kullanılan yardımcı sınıfı dikkate alınmadan, alan başına kütleden evrensel bir tutma sınırı çıkarılamaz.[8]

Çalışma sırasında yardımcı beslemesi

Body feed, filtrasyon sürerken ham suya eklenen filtre yardımcısıdır. Ön kaplamanın yerine geçmez; tutulan katılarla karışarak büyüyen kekin geçirgenliğini korumaya yardımcı olur. Yetersiz besleme, katıların daha kapatıcı bir yüzey tabakası oluşturmasına ve yük kaybının hızla yükselmesine yol açabilir. Buna karşılık gereğinden fazla yardımcı, malzeme tüketimini ve uzaklaştırılacak katı miktarını artırır.[2][11]

Besleme miktarı suyun özellikleriyle belirlenir. Örneğin Virginia düzenlemesi, bunun arıtılacak suyla yapılan pilot çalışmada belirlenmesini ve besleme bulamacının sürekli karıştırılmasını ister. Buradan çıkan genel mühendislik ilkesi, yardımcı debisinin yalnız pompa ayarından ibaret olmadığıdır: hazırlanan bulamacın homojenliği ve gerçekten sisteme verilen malzeme de doğrulanmalıdır. Eyalete özgü hüküm, Türkiye için bağlayıcı bir şart olarak yorumlanamaz.[5]

Akışın korunması ve çevrimin yenilenmesi

Basınçlı sistemlerde su kapalı gövde içindeki elemanlardan geçirilirken vakumlu sistemlerde çıkış tarafındaki emiş basınç farkı oluşturur. Her iki düzende de kekin yerinde kalması hidrolik işletmeyle ilişkilidir. Akış kesintisi veya ani değişim tabakayı bozabilir; yeniden çalıştırma, yalnız pompayı açmakla eşdeğer değildir. Kekin güvenilirliği kaybolduğunda yeniden ön kaplama gerekir.[2][3][5]

Çevrim sonunda birikmiş tabaka uzaklaştırılır ve yeni kaplama hazırlanır. Bu işlem, kum yatağının geri yıkamayla temizlenip aynı malzemeyle çalışmaya devam etmesinden farklı değerlendirilmelidir: diyatomit sisteminde tüketilen yardımcı ve tutulan katılar bir artık akımına dönüşür.[1][11]

Uygun uygulamalar ve arıtma sınırları

İçme suyu uygulamalarında diyatomit filtrasyonu özellikle bulanıklığı ve rengi düşük, kalitesi görece kararlı kaynaklar için değerlendirilir. Kaynağın uygunluğu, yalnız normal işletme günlerindeki berraklığıyla belirlenmez. Katı yükünün değişkenliği ve parçacıkların filtre keki oluşturma davranışı, prosesin aynı koşullarda sürdürülebilirliğini etkiler. İrlanda EPA kılavuzu da yöntemin kararlı kaynaklara daha uygun olduğunu vurgular.[1]

Bu uygunluk, bulanıklık için tek ve evrensel bir üst sınır bulunduğu anlamına gelmez. EPA’nın 1991 değerlendirmesi, performansın parçacıkların hem derişimine hem niteliğine ve kullanılan diyatomit sınıfına bağlı olduğunu belirtir. Bu nedenle bir tesiste kabul edilebilir çevrim sağlayan su, aynı bulanıklık değerindeki başka bir kaynakla eşdeğer sayılmamalıdır.[8]

Mikrobiyolojik arıtmadaki rolü

Diyatomit filtrasyonu, uygun koşullarda protozoa kist ve ookistlerinin fiziksel uzaklaştırılmasına katkıda bulunabilir. Ongerth ve Hutton’un 2001 tarihli pilot araştırmasının erişilebilen özeti, orta geçirgenlikli diyatomitle iki farklı hidrolik yüklemede yüksek Cryptosporidium giderimi bildirmektedir. Bununla birlikte bu makale için tam deney yöntemi ve ham veriler incelenmemiştir. Sonuç, yöntemin potansiyeline ilişkin kanıttır; bütün tesisler için aynı giderimin garantisi değildir.[7]

Bir organizmanın tutulmasına ilişkin bulgu, bütün mikroorganizmaların aynı ölçüde uzaklaştırıldığı anlamına gelmez. Ayrıca fiziksel ayırma ile etkisizleştirme farklı işlemlerdir. EPA’nın tarihsel kılavuzunda alum veya uygun polimerle kaplanmış yardımcının bazı bakteri, virüs ve bulanıklık giderimlerini iyileştirebildiği belirtilir. Bu, kimyasal destekli düzenin ayrı koşullarla değerlendirilmesini gerektirir; tek başına diyatomitin evrensel dezenfeksiyon sağladığını göstermez.[8]

Çözünmüş maddeler ve farklı su matrisleri

İrlanda kılavuzu, yöntemin çözünmüş organik madde için genel olarak etkili olmadığını açıkça belirtir. Dolayısıyla parçacıkların azalması, çözünmüş kirleticilerin de giderildiğinin kanıtı değildir. Arıtma hedefi bu maddeleri içeriyorsa, onların giriş ve çıkış derişimleri ayrıca incelenmeli; tamamlayıcı proses ihtiyacı yalnız suyun görünüşünden çıkarılmamalıdır.[1]

Endüstriyel sıvılarda filtre yardımcısı kullanılması da içme suyu performansının doğrudan kanıtı değildir. Filtrelenebilir katının yapısı ve yardımcının seçimi uygulamaya bağlıdır. Özellikle tutulan katıların saf ürün olarak geri kazanılması amaçlandığında, diyatomitin bu katılarla karışması bir sınırlama oluşturur; yardımcı, işlem sonunda süspansiyon katılarından kolayca ayrılan geçici bir bileşen sayılmamalıdır.[11]

Derecelendirme, pilot çalışma ve tasarım seçimi

Malzeme boyutu, gözenek ve tutma derecesi

Bir diyatomit ürününün tane boyutu, oluşturduğu kekteki geçişlerin boyutu ve hedef parçacıkları tutma davranışı farklı özelliklerdir. Üretici belgelerinde geçirgenlik, medyan gözenek boyutu veya ürüne özgü akış göstergeleri bulunabilir. Bunlar aynı soruya cevap vermez: geçirgenlik sıvının geçiş kolaylığıyla, boyut dağılımı ise malzemenin veya gözeneklerin geometrik özellikleriyle ilgilidir.[4]

Nominal ve mutlak ifadeleri de tanımsız bırakılmamalıdır. EPA’nın 2005 membran kılavuzunda nominal gözenek büyüklüğü ortalama, mutlak gözenek büyüklüğü en büyük açıklık üzerinden açıklanır. Aynı belge, gözenek büyüklüğünün tek başına gerçek giderimi ve modül bütünlüğünü tam tanımlamadığını belirtir. Bu açıklama membran bağlamındadır; diyatomit kekine doğrudan mutlak bariyer niteliği kazandırmaz.[6]

Bu nedenle bir ürün için verilen mikron değerinin neyi temsil ettiği sorulmalıdır: yardımcı tanelerinin boyutu mu, ölçülen gözenek dağılımı mı, yoksa belirli bir deneydeki parçacık tutulması mı? Sonuncusu söz konusuysa deney sıvısı, parçacık türü, debi, kek hazırlama yöntemi ve kabul ölçütü bilinmeden diğer filtrelerle eşdeğerlik kurulamaz. Bu, derecelendirme ve gerçek performansın farklı bilgiler olduğu yönündeki kaynakların birlikte değerlendirilmesinden çıkan seçim ilkesidir.[4][6]

Parçacık dağılımı ve karşılaştırmalı deneme

Ham suyu yalnız tek bir ortalama parçacık boyutuyla tanımlamak da yetersizdir. İnce ve iri parçacıkların birlikte bulunması, sıkışabilir katıların payı ve çevrim boyunca değişen birikim yapısı önemlidir. Kanada teknik belgesi, diyatomit sınıfı ve hidrolik dalgalanmaların çıkış kalitesini değiştirebildiğini gösterir. Dolayısıyla karşılaştırmalı denemede yalnız son numune değil, çevrimin farklı aşamaları değerlendirilmelidir.[3]

Pilot çalışma için yararlı bir karşılaştırma çerçevesi; aynı su, aynı hedef kalite, tanımlı filtrasyon alanı ve kaydedilmiş işletme koşullarıdır. Denemede bir sınıfın daha uzun çevrim sağlaması, çıkış kalitesi kabul edilemezse tek başına üstünlük değildir. Benzer şekilde daha berrak su sağlayan bir sınıfın çok yüksek tüketim veya sık duruş gerektirmesi de sistem seçimini etkiler. Yardımcı türü ve dozunun deneyle seçilmesi gerektiği, filtre yardımcılarına ilişkin teknik açıklamalarda özellikle vurgulanır.[11]

Sistem düzeyinde seçim

Filtre alanından ayrı olarak, ön kaplama hazırlama, besleme erişimi, yedek kapasite ve duruş sırasında su temini de değerlendirilir. Virginia düzenlemesi, talep değişirken filtrelerin kararlı hızda çalışabilmesi için depolamayı ve ünitenin çalışmadığı durumda kekin düşmesini önleyecek devridaimi ele alır. Bunlar, tasarımın yalnız filtre gövdesinden oluşmadığını gösteren somut örneklerdir.[5]

Kum veya kartuş filtreyle karşılaştırmada da ortak soru, aynı boyut etiketine sahip olup olmadıkları değil, aynı hedefi hangi doğrulanmış koşullarda sağladıklarıdır. Gövde bütünlüğü, başlangıç geçişi, işletme değişkenliği ve bakım gereksinimi göz ardı edildiğinde yalnız derecelendirme üzerinden yapılan sıralama yanıltıcı olur.[4][6]

Performansın ölçülmesi ve işletme kontrolü

İşletme kontrolünde temel yaklaşım, çıkış kalitesi ile hidrolik davranışı birlikte izlemektir. İrlanda EPA kılavuzu diyatomit filtreleri için yük kaybı ve bulanıklığı kritik parametreler olarak tanımlar. Yalnız düşük basınç kaybı görmek iyi arıtmanın, yalnız berrak su görmek de kabul edilebilir hidrolik işletmenin yeterli kanıtı değildir.[1]

Bulanıklık özellikle sürekli izleme açısından yararlıdır. Ancak başlangıçta görülen yükselme yalnız ham su katılarının geçişinden kaynaklanmayabilir; henüz kararlı hâle gelmemiş ince diyatomit parçacıkları da çıkışa taşınabilir. İşletme sırasında yükselme ise düzensiz kaplama veya kekin bozulmasıyla ilişkili olabilir. Bu nedenle bir ölçümün yorumu, ön kaplama ve vana-pompa olaylarının zamanıyla birlikte yapılmalıdır.[3]

Bu bilgilerden hareketle işletme kaydının zaman uyumlu tutulması anlamlıdır. Debi, basınç farkı veya vakum, çıkış bulanıklığı, yardımcı beslemesi ve duruşlar aynı zaman çizelgesinde yer aldığında bir değişimin hangi olaydan sonra başladığı görülebilir. Bu kayıt düzeni, her tesise ortak bir alarm sayısı önermez; tesise özgü doğrulanmış sınırların izlenmesini sağlar.[1][2][5]

Sapmaların araştırılması

Yük kaybı beklenenden hızlı yükseldiğinde yalnız pompa basıncını artırmak yerine yardımcı beslemesinin sürüp sürmediği, katı yükünün değişip değişmediği ve septumun temizliği araştırılır. EPA denetim kılavuzu, doğru dozun doğrulanmasını ve septumun temizlik veya hasar açısından incelenmesini temel kontrol konuları arasında sayar. Bulgular, birbirinden kopuk sayaç okumaları yerine çevrimin gelişimi içinde değerlendirilir.[2]

Akışın kesilmesi farklı bir olaydır. Tabakayı yerinde tutan hidrolik koşulların kaybolması, kekin destekten ayrılmasına neden olabilir. Bu durumda su yeniden berrak görünse bile önceki çevrimin güvenilirliğinin kendiliğinden geri geldiği varsayılmaz. Yeniden ön kaplama ve ürün hattına dönüş, tanımlanmış işletme prosedürünün parçası olmalıdır.[2]

Çevrimi sonlandırma kararı da yalnız geçen süreye bağlanmaz. Kritik yük kaybına veya bulanıklığa ulaşılması, tabakanın bozulması ve ekipmanın kabul koşulları birlikte dikkate alınır. Ayrıca kekte tutulan organik maddenin uzun süre beklemesi tat ve koku sorunlarıyla ilişkili olabilir. Bu nedenle en uzun çevrim, her durumda en uygun çevrim değildir.[1][2]

Performans raporunda üç bilgi ayrı tutulmalıdır: gözlenen çıkış kalitesi, bunun sağlandığı işletme koşulları ve bu koşulların dışında kalan durumlar. Pilot araştırmadan alınan yüksek giderimin, izlenmeyen bir duruş veya farklı malzeme sınıfı için de geçerli sayılması doğrulama değildir. Araştırma sonucu ile günlük proses kontrolü birbirini tamamlar; birbirinin yerine geçmez.[3][7]

Katı artık yönetimi ve çalışan güvenliği

Kullanılmış kek ve sıvı akımlar

Kullanılmış filtre keki, yalnız başlangıçtaki mineral yardımcıdan oluşmaz; sudan tutulan katıları ve işletmede kullanılan ilave malzemeleri de içerir. Filtre yardımcısının katılardan ayrılamaması, artık yönetimini proses seçiminin parçası yapar. Daha fazla yardımcı kullanımı, yalnız satın alma miktarını değil uzaklaştırılacak katı yükünü de artırır.[11]

Kekin nasıl söküldüğü ekipmana bağlıdır. Geri yıkama uygulanan düzenlerde katılar sıvı bir akımla taşınırken başka düzenlerde daha yoğun kek boşaltımı bulunabilir. Virginia düzenlemesi periyodik geri yıkamayı ve kullanılmış kekin bütünüyle uzaklaştırılmasını açıkça ele alır. Bu nedenle diyatomit filtrasyonu için genel bir “yıkama suyu oluşmaz” veya “sıvı deşarj yoktur” kabulü yapılamaz.[5]

Artık yönetimi planında kekin toplanacağı yer, sıvıdan ayrılması, geçici depolanması ve kabul edilecek uzaklaştırma yolu tanımlanmalıdır. Buradaki temel sınır, kullanılmamış ürünün özelliklerinin kullanılmış artığın bütün özelliklerini açıklamamasıdır. Üretici güvenlik bilgi formu uygun atık yönetimini ister; ancak belirli bir su kaynağından çıkan kek için tek başına atık sınıflandırması sağlamaz.[10][11]

Tozun solunması ve malzemeye özgü tehlike

Kuru diyatomit hazırlanırken toz maruziyeti önemlidir. Doğal ve kalsine ürünlerin aynı tehlike profiline sahip olduğu varsayılmamalıdır. OSHA’nın 24 Ağustos 2012 tarihli teknik yorumunda, kalsinasyonun malzemedeki silikanın bir bölümünü kristobalite dönüştürebildiği ve doğal ürünle toksikolojik eşdeğerliğin kabul edilemeyeceği açıklanır. Bu tarihsel yorum, güncel işyeri risk değerlendirmesinin veya yürürlükteki yerel mevzuatın yerini tutmaz.[9]

İncelenen 11 Ekim 2018 tarihli Dicalite güvenlik bilgi formu, toz oluşumunun ve solunmasının önlenmesini, uygun emiş-havalandırma kullanılmasını ve temizlikte basınçlı havadan kaçınılmasını ister. HEPA filtreli vakumla toplama ve gerektiğinde suyla toz bastırma da belirtilir. Bu önlemler, yalnız çalışana maske verilmesine dayanan bir yaklaşımın ötesinde, tozun kaynağında kontrolünü gerektirir.[10]

Kapalı ve kuru depolama, kontrollü torba boşaltımı ve uygun kişisel koruyucu donanım, kullanılan ürünün güncel güvenlik bilgi formu ve maruziyet değerlendirmesiyle belirlenmelidir. Burada incelenen eski revizyon, bütün diyatomit sınıflarının bileşimini veya her işyerindeki korunma ihtiyacını temsil etmez. Aynı nedenle ürünün teknik veri belgesi, güvenlik bilgi formu ve kullanım uygunluğunu gösteren belgeler farklı amaçlarla değerlendirilir; bunların varlığı tek başına hedef kirletici için doğrulanmış giderim anlamına gelmez.[4][10]

Kaynakça

  1. Environmental Protection Agency, Ireland — Water Treatment Manual: Filtration, Bölüm 10.4 — https://www.epa.ie/publications/compliance--enforcement/drinking-water/advice--guidance/EPA-Water-Filtration-Manual.pdf
  2. US EPA — How to Conduct a Sanitary Survey of Drinking Water Systems, 2019 — https://www.epa.gov/sites/default/files/2019-08/documents/sanitary_survey_learners_guide_508_8.27.19.pdf
  3. Health Canada — Guidelines for Canadian Drinking Water Quality: Turbidity, Sayfa 7 — https://www.canada.ca/en/health-canada/services/publications/healthy-living/guidelines-canadian-drinking-water-quality-turbidity/page-7-guidelines-canadian-drinking-water-quality-turbidity.html
  4. Dicalite Management Group — A World of Filtration Experience — https://www.generalfiltration.com/wp-content/uploads/2020/06/World-of-Filtration-Experience-eBook.pdf
  5. Virginia Administrative Code — 12VAC5-590-880. Diatomaceous earth filtration — https://law.lis.virginia.gov/admincode/title12/agency5/chapter590/section880/
  6. US EPA — Membrane Filtration Guidance Manual, Kasım 2005 — https://nepis.epa.gov/Exe/ZyPURL.cgi?Dockey=901V0500.TXT
  7. Ongerth, J. E. ve Hutton, P. E. — Testing of Diatomaceous Earth Filtration for Removal of Cryptosporidium Oocysts, Journal AWWA 93(12), 54–63, 2001 — https://awwa.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/j.1551-8833.2001.tb09355.x
  8. US EPA — Guidance Manual for Compliance with the Filtration and Disinfection Requirements for Public Water Systems Using Surface Water Sources, Mart 1991 — https://www.epa.gov/sites/default/files/2015-10/documents/guidance_manual_for_compliance_with_the_filtration_and_disinfection_requirements.pdf
  9. OSHA — Labeling Requirements for Diatomaceous Earth, 24 Ağustos 2012 — https://www.osha.gov/laws-regs/standardinterpretations/2012-08-24
  10. Dicalite — Safety Data Sheet: Dicalite Calcined DE Products, Revizyon 2, 11 Ekim 2018 — https://generalfiltration.com/wp-content/uploads/2020/04/Calcined-Diatomaceous-Earth-SDS-Oct-11-2018-Rev.-2.pdf
  11. Wu Chen — Filter Aid to Improve Solid/Liquid Separation Process, American Filtration and Separations Society, 2017 — https://www.afssociety.org/filter-aid-to-improve-solid-liquid-separation-process/
Ayrı bir editör inceleme kaydı bulunmuyor.

Arıtmapedia · https://aritmapedia.com/terim/diyatomit-filtrasyonu/

Okuma listesi için giriş yap WhatsApp